Διαδραστικά Σχολικά Βιβλία Α' Δημοτικού

Μαζί Μπορούμε!

Στο πλαίσιο της συνιστώσας «Σχέσεις» του προγράμματος Erasmus+ Thriving Schools, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε ένα μάθημα διάρκειας 45 λεπτών, μέσα από το οποίο οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α' τάξης (σχ. έτος 2025-2026) εξερεύνησαν τι σημαίνει να είναι κανείς καλός φίλος όχι μέσα από διαλέξεις, αλλά μέσα από παιχνίδι, κίνηση και δράση. Το μάθημα ξεκίνησε με τον «Κύκλο της Φιλίας», μια δραστηριότητα προθέρμανσης όπου τα παιδιά κάθισαν σε κύκλο και έπαιξαν το παιχνίδι «Πέρνα το χαμόγελο», δημιουργώντας ένα ζεστό και ασφαλές κλίμα και υπενθυμίζοντας ότι η τάξη λειτουργεί ως ομάδα. Στη συνέχεια ακολούθησε «Το Βάζο της Φιλίας», μια ομαδική δραστηριότητα κατά την οποία όλα τα παιδιά κόλλησαν καρδιές πάνω στο βάζο της τάξης, με κάθε καρδιά να συμβολίζει μια καλή πράξη, όπως «Μοιράζομαι», «Ακούω» ή «Λέω ευχαριστώ».

Η κεντρική δραστηριότητα του μαθήματος ήταν οι «Μικροί Ηθοποιοί», η πιο αγαπημένη στιγμή των παιδιών, όπου παρουσιάστηκαν σενάρια από την καθημερινότητα της τάξης και της αυλής και τα παιδιά κλήθηκαν να αποφασίσουν συλλογικά ποια ήταν η σωστή αντίδραση. Ο εκπαιδευτικός παρουσίασε αρχικά μια λανθασμένη συμπεριφορά, την οποία τα παιδιά παρατήρησαν, αναγνώρισαν και συζήτησαν, πριν προτείνουν τις δικές τους ιδέες και λύσεις. Η διαδικασία βασίστηκε σε τρία απλά βήματα: «Βλέπω τι συμβαίνει», «Σκέφτομαι πώς νιώθει ο άλλος» και «Επιλέγω τη σωστή αντίδραση». Μέσα από το παιχνίδι ρόλων τα παιδιά βίωσαν στην πράξη τη δύναμη δύο απλών αλλά ουσιαστικών φράσεων, «Σε παρακαλώ…» και «Ευχαριστώ», χωρίς να τις ακούσουν απλώς ως οδηγίες. Δεν διδάχθηκαν έτοιμες απαντήσεις, αλλά απέκτησαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν μόνα τους τρόπους επικοινωνίας, συνεργασίας και επίλυσης συγκρούσεων. Παράλληλα, έμαθαν να αναγνωρίζουν και να κατανοούν τα συναισθήματα των άλλων, να εκφράζουν αιτήματα και να διαπραγματεύονται, ενώ συνειδητοποίησαν ότι κάθε πρόβλημα μπορεί να έχει περισσότερες από μία λύσεις και ότι οι επιλογές τους επηρεάζουν τις σχέσεις τους. Μπαίνοντας στη θέση του άλλου, έχτισαν τη βάση για συνεργασία και αμοιβαίο σεβασμό. Το μάθημα ολοκληρώθηκε με τη δραστηριότητα «Η Υπόσχεσή μου», όπου κάθε παιδί ζωγράφισε μια μικρή υπόσχεση, μια καλή πράξη που ήθελε να κάνει μέσα στη μέρα για έναν φίλο του.

Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ (ΠΕ70)

Το Λαγουδάκι της Λαμπρής ήρθε στην Α' τάξη

Αφορμή για μια ξεχωριστή εκπαιδευτική περιπέτεια μάς έδωσε το κείμενο «Το Λαγουδάκι της Λαμπρής» της Αντιγόνης Μεταξά ή αλλιώς Θείας Λένας, από το Ανθολόγιο της Α-Β τάξης. Ένα απλό λογοτεχνικό κείμενο έγινε η αρχή μιας δράσης που συνδύασε φαντασία, συνεργασία, κίνηση και δημιουργικότητα — και έφερε την πασχαλινή μαγεία μέσα στην Α' τάξη με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Μόλις τελειώσαμε την ανάγνωση του κειμένου, μας περίμενε μια έκπληξη: ένα γράμμα από το ίδιο το Λαγουδάκι της Λαμπρής! Μας έλεγε ότι είχε επισκεφτεί την τάξη μας και μας είχε αφήσει έναν κρυμμένο πασχαλινό θησαυρό. Για να τον βρούμε, όμως, έπρεπε να ολοκληρώσουμε τέσσερις δοκιμασίες — κι αυτές ήταν κρυμμένες μέσα σε φακέλους, μέσα και έξω από την τάξη, περιμένοντας να τις ανακαλύψουμε!

1. Κινούμαστε σαν τα ζωάκια της Άνοιξης: Η πρώτη δοκιμασία μάς κάλεσε να αφεθούμε στην κίνηση και τη δημιουργική έκφραση. Σκιρτήσαμε σαν κουνελάκια, πετάξαμε σαν πεταλούδες, και κακαρίσαμε σαν μικρά κοτοπουλάκια! Το σώμα μας έγινε εργαλείο μάθησης και χαράς.

2. Γράφουμε για τα έθιμα του Πάσχα: Στη δεύτερη δοκιμασία τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν στο τετράδιό τους προτάσεις για τα έθιμα του Πάσχα. Μια δραστηριότητα γλωσσικής έκφρασης που ένωσε το γραπτή λόγο με τη βιωματική γνώση και τις οικογενειακές αναμνήσεις κάθε παιδιού.

3. Βάφουμε αυγά με... ασυνήθιστο τρόπο: Η τρίτη δοκιμασία ήταν η πιο εντυπωσιακή. Τα αυγά δεν βάφτηκαν με τον παραδοσιακό τρόπο, αλλά με ζωγραφισμένο χαρτί κουζίνας και αλουμινόχαρτο! Η δημιουργικότητα ανέτρεψε τη ρουτίνα, και τα αποτελέσματα ήταν μοναδικά — όπως κάθε παιδί!

4. Παίζουμε συνεργατικά στον μεγάλο κύκλο: Η τελευταία δοκιμασία μίλησε για ομαδικότητα και εμπιστοσύνη. Μέσα από ένα συνεργατικό παιχνίδι σε μεγάλο κύκλο, τα παιδιά έμαθαν ότι ο θησαυρός δεν βρίσκεται μόνο στο τέλος της πορείας — αλλά και στη διαδρομή, μαζί με τους άλλους.

Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ (ΠΕ70)

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, 2026

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου (2 Απριλίου) αποτέλεσε για την Α' τάξη (σχ. έτος 2025-2026) μια ξεχωριστή ευκαιρία να γιορτάσουμε τη χαρά της ανάγνωσης, να ταξιδέψουμε με τη φαντασία μας και να συνδέσουμε τα βιβλία με σημαντικές αξίες, όπως η αγάπη για το περιβάλλον και η προστασία όλων των έμβιων όντων. Η φετινή μας δράση ήταν η κορύφωση μιας σειράς δραστηριοτήτων φιλαναγνωσίας. Τα βιβλία που επιλέχθηκαν συνδέθηκαν με τη θεματική ενότητα του προγράμματος Eco-Schools, που αφορά τη βιοποικιλότητα (ξεκινώντας από το μικρό πεδίο της σχολικής μας αυλής) καθώς και την αειφορία.

Αρχικά, οι μαθητές και οι μαθήτριες έφεραν στην τάξη τα αγαπημένα τους βιβλία και δημιουργήσαμε τη δική μας μικρή έκθεση βιβλίου. Κάθε μέρα συνοδευόταν από ένα διασκεδαστικό παιχνίδι εμπνευσμένο από αυτά, ενισχύοντας τη σχέση των παιδιών με το βιβλίο με τρόπο δημιουργικό και βιωματικό.Στη συνέχεια, είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε την παρουσίαση του βιβλίου «Οι φύλακες της φύσης» από τον ίδιο τον συγγραφέα, κο Αλέξανδρο Θεμελή σε συνεργασία με τη Β΄τάξη του σχολείου μας. Μέσα από αυτή τη δράση, οι μαθητές/τριες ευαισθητοποιήθηκαν ακόμη περισσότερο γύρω από την ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, συνδέοντας άμεσα τη φιλαναγνωσία με τις αξίες του προγράμματος Eco-Schools.

Η κορυφαία στιγμή των δράσεών μας ήταν η βιωματική ανάγνωση που πραγματοποιήθηκε από μια ξεχωριστή προσκεκλημένη, η οποία διατηρεί λέσχη ανάγνωσης για παιδιά και μεταδίδει με πάθος την αγάπη της για τα παιδικά βιβλία. Η κα Ευαγγελία Σούπη με θεατρικότητα και ζωντάνια, ζωντάνεψε μπροστά μας τα βιβλία «Κρακ» του Seou Lee και «Κάποτε ήμουν ένα δέντρο» του Eoin McLaughlin, συγγραφέας γνωστός για το χιούμορ και τον ιδιαίτερο τρόπο αφήγησής του.

Έτσι, το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, που αναδεικνύει τη δύναμη των ιστοριών να καλλιεργούν σκέψεις και συναισθήματα, πήρε για εμάς μια πολύ ουσιαστική διάσταση: «Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει». Ως αναμνηστικό, κάθε παιδί έλαβε έναν σπόρο μαζί με μια κάρτα με το μήνυμα της ημέρας. Τα παιδιά θα τον φυτέψουν και, όταν ανθίσει, θα διαβάσουν το αγαπημένο τους βιβλίο σε ένα αγαπημένο τους πρόσωπο — μια συμβολική πράξη που ενώνει τη γνώση, τη φροντίδα και τη συναισθηματική σύνδεση. Η δράση μας συνδέθηκε και με την 4η Απριλίου, ημέρα αφιερωμένη στην προστασία των ζώων, ενισχύοντας το μήνυμα ότι ο σεβασμός προς κάθε μορφή ζωής είναι ευθύνη όλων μας. Μέσα από όλες αυτές τις δράσεις, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν πως οι ιστορίες δεν βρίσκονται μόνο μέσα στα βιβλία, αλλά μπορούν να γίνουν έμπνευση για στάσεις ζωής που σέβονται τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον.

Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ (ΠΕ70)

Βιωματικές Δράσεις στη Σχολική Αυλή της Α΄ Δημοτικού

Με αφορμή τη διδακτική ενότητα «Ερευνούμε το περιβάλλον – Γνωρίζω τα φυτά και τα ζώα του τόπου μου», οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄ τάξης (σχ. έτος 2025-2026) συμμετείχαν σε βιωματικές δράσεις που εντάσσονται στο πρόγραμμα Eco-Schools και στις θεματικές «Φύση και Βιοποικιλότητα» και «Σχολική Αυλή – Αειφόρο Σχολείο». Σε μία από τις πιο ενθουσιώδεις δράσεις, τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε μέλισσες και λουλούδια, αναπαριστώντας βιωματικά τη διαδικασία της επικονίασης. Με αυτοσχέδια καπέλα, μαύρα γαντάκια και «γύρη» από τριμμένο μπισκότο, κινήθηκαν από άνθος σε άνθος και ανακάλυψαν πώς οι μέλισσες μεταφέρουν τη γύρη, βοηθώντας τα φυτά να αναπαραχθούν. Μέσα από το παιχνίδι κατανόησαν ότι ακόμη και οι μικρότεροι οργανισμοί παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ζωής στο οικοσύστημα.

Στη συνέχεια, οι μικροί ερευνητές βγήκαν στη σχολική αυλή και με τη βοήθεια της εφαρμογής Google Lens εξερεύνησαν τον φυσικό κόσμο γύρω τους. Αναγνώρισαν και κατέγραψαν φυτά, όπως ταραξάκο, άγριο μαρούλι, ζοχό και φωτίνια, ενώ παρατήρησαν σκουλήκια που εμπλουτίζουν το χώμα, μυρμήγκια και μέλισσες που επισκέπτονται τα άνθη, σαλιγκάρια που τρέφονται με φύλλα, αλλά και πτηνά, όπως σπουργίτια και περιστέρια, που αξιοποιούν τροφή από το δεκατιανό των παιδιών. Μέσα από την παρατήρηση συνειδητοποίησαν πως κάθε ζωντανός οργανισμός εξαρτάται από κάποιον άλλον, δημιουργώντας μια ισορροπία που χρειάζεται προστασία και φροντίδα.

Η δράση ολοκληρώθηκε με τη δημιουργική φύτευση «κρεμμυδο-ανθρωπάκων». Αρχικά τα παιδιά γνώρισαν τον βολβό του κρεμμυδιού και τα μέρη του φυτού, συζητώντας για τις βασικές ανάγκες κάθε οργανισμού σε νερό, χώμα και ήλιο. Στη συνέχεια, κάθε παιδί ζωγράφισε ρούχα και καπέλο για το δικό του κρεμμυδάκι — άλλα με φορέματα και παπιγιόν, άλλα με ριγέ μπλουζάκια και καπέλα ψαρά, άλλα με κάπες σαν σουπερήρωες! Τα έκοψαν προσεκτικά και τα κόλλησαν στο πλαστικό ποτηράκι, που έγινε το «σώμα» του φυτού-ανθρωπάκου τους. Μέσα στο ποτηράκι μπήκε χώμα, και στο κέντρο του, με προσοχή, φυτεύτηκε ο βολβός. Τα «κρεμμυδο-ανθρωπάκια» μας στήθηκαν στο περβάζι της τάξης, κοιτάζοντας τον ήλιο, περιμένοντας να φυτρώσουν. Και τα παιδιά; Κοιτάζουν κάθε μέρα αν «ξύπνησαν» ακόμα!

Υπεύθυνες Εκπαιδευτικοί: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ, Λαμπριανίδη Ελευθερία (ΠΕ70)

Το Βασίλειο της Κουτοχώρας

Στις 16 Μαρτίου 2026 οι μαθητές και οι μαθήτριες των Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων του σχολείου μας επισκέφτηκαν την αίθουσα Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνος για να παρακολουθήσουν τη θεατρική παράσταση «Το Βασίλειο της Κουτοχώρας» από τη θεατρική ομάδα «Μικρός Ελέφαντας». Στην Κουτοχώρα όλοι ζουν μέσα σε κουτιά. Όλα είναι τακτοποιημένα ώστε να φαίνονται ήρεμα, σωστά και όμορφα, μέχρι τη στιγμή που δύο παιδιά αποφασίζουν να δουν τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Μέσα από μια τρυφερή, αστεία και δυναμική ιστορία, η παράσταση μίλησε για τα στερεότυπα, την ελευθερία έκφρασης και το δικαίωμα του καθενός να είναι ο εαυτός του, αφήνοντας έντονα συναισθήματα και σκέψεις στα παιδιά ακόμη και μετά το τέλος της.

Επιστρέφοντας στην Α΄ τάξη, ακολούθησε μια ζωντανή συζήτηση γύρω από δύο βασικά ζητήματα που ανέδειξε η παράσταση. Αρχικά, τα παιδιά συζήτησαν για τους κανόνες: γιατί υπάρχουν, ποιος τους δημιουργεί και πώς όλοι συμβάλλουμε στη διαμόρφωσή τους. Κατανόησαν ότι οι κανόνες δεν είναι κάτι στατικό που απλώς επιβάλλεται, αλλά κάτι που χτίζεται συλλογικά μέσα από τη συνεργασία και τον σεβασμό. Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε στο δικαίωμα των παιδιών στην ελεύθερη έκφραση — το θάρρος να λέμε αυτό που σκεφτόμαστε, με σεβασμό στον άλλον. Η δράση ολοκληρώθηκε δημιουργικά, καθώς κάθε παιδί ζωγράφισε την αγαπημένη του σκηνή από την παράσταση και κατέγραψε σκέψεις για τους ήρωες, εκφράζοντας τι του άρεσε ή τι το προβλημάτισε στη συμπεριφορά τους.

Υπεύθυνες Εκπαιδευτικοί: Παναγιωτοπούλου Ελισάβετ, Στασινού Σοφία, Μάγκου Μόνικα (ΠΕ70)

Κύλιση στην Αρχή